Sevginin Kaybı

Insanı bir kimseye ya da şeye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten içsel duygu olarak tanımlanıyor sevgi.Peki biz sevginin saflıgını koruyabiliyor muyuz ya da sevmeyi biliyor muyuz önce bunu düsünmeliyiz.Çevrenize şöyle bir bakın birçok kisinin sevgilisi veya hayat arkadası var ama kacı bu sevgiyi hakettegi gibi yasayabiliyor ? Sevmek,sevgili olmak günümüzdeki kadar basit olmamalı.Nedir bu basit olan ? Basit olan kıyafet degistirir gibi sevgili degistirmek,sosyal medya üzerinden onlarca flörtü olmak,her gördügü kızdan veya erkekten anında etkilenmek belkide ona asık oldugunu sanmak,dininin islam oldugunu söylemek ama her sevgilisiyle öpüsmek,sevismek hatta zina yapmak “Erkek adam yapar.” demektir basitlik.Öncelikle bunun bir cinsiyet meselesi olmadıgı anlasılmalıdır.

Ne ara bu kadar yozlastık,ne ara bu kadar katlettik sevgiyi ? Oysa eskiden kadınlar sevdigi adam geçerken mendil düsürürdü yere adam onu alıp öperdi,koklardı,saklardı.Hatta bazen mesafeler sevmeye engel olmadıgından kadınlar saçlarından bir tutam keser sevdicegine verirdi,sevdicegi onu yine öper,koklar özlem giderirdi.Kalbinin sahibi tek bir kadındı,ona kavusma arzusuyla yanıp tutusurdu;gözü,gönlü baskasını görmezdi.

Simdiye baktıgımızda sosyal medya üzerinden yazısmalar hatta belki bulusmalar ama begenmemek ve görüsmemek üzere ayrılmalar,bazılarının sırf zengin,yakısıklı olması nedeniyle “Benim sevgilim zengin,çok yakısıklı/güzel.” deme çabası (hava atmak veya aklınca güzel gelecek kurmak adına yapılan saçmalıklar silsilesi),bazılarının ise tek bir amacı var: cinsellik.

Geçmise baktıgımızda saf sevgiyi kaybettigimizi görmek üzücü..